قدری به فکر دیگران باشیم
شب چهارشنبه آخر سال یا شب ( چهارشنبه سوری) و مراسمی که به دنبال آن در هرکوی و برزنی در ایران و برای ایرانیان ، در سراسر جهان معمولا با خاطراتی خوش و بد همراه بوده است.البته با هم بودن، شاد زیستن و ارتباطات انسانی، بسیار عالی است و توصیه می شود که قدر صمیمیت ها ، و با خانواده بودن را بدانیم و نهایت لذت را از آن ببریم. اما شب های چهارشنبه سوری برای خانواده هایی که با خاطراتی اندوهبار و بد، سال را به پایان بردند و علت آن ، چهارشنبه سوری که تبدیل به چهارشنبه سوزی شد و با استفاده از ترقه های خطرناک و حادثه آفرین ، بالاخره کار دست خود دادند و خانواده و اطرافیان را در آستانه سال نو ،عذا دار کردند.
متاسفانه در این شب ها طی سال های گذشته تعدادی از افرادی که جشن و شادی ایام عید را یا در بیمارستان ها به سر بردند و یا تعدادی که با این گونه حوادث مرگبار ، فوت شدند. نمی دانم چرا؟ و چطور ، هنوز عده ای با شنیدن این همه اخبار ناگوار و حوادث شب های چهارشنبه سوری ، برای خود و دیگران خطر آفرینی می کنند و خانواده ها را با مشکلات فراوان در گیر می کنند و داغی را تا سال های سال بر دل خانواده ها می نهند، واقعا برای چه؟
نمی دانم چه لذتی دارد که با صدای مهیب، بچه ها و افراد مسن و بیماران قلبی و روحی را آزار می دهند به بهانه شب چهارشنبه سوری. واقعا نمی فهمم ، چه مبالغی را بابت انواع ترقه های خطرناک و مواد منفجره ، هزینه می کنند، فقط برای ترساندن و آزار دادن عده ای از همشهریان و هموطنان.
در این روزها و شب هایی که مرتب پزشکان و مسولین ذیربط در دستگاه های بهداشتی و درمانی متذکر می شوند که از خانه بیرون نیاییم، دیگر چه انتظاری می خواهیم داشته باشیم.فقط این عده کوتاه فکر یاد گرفته اند نق بزنند و زیر بار هیچ گونه مسولیتی نروند و مرتب کار و تلاش و مسولیت ها را از چشم و دست دیگران فقط طلب می کنند. این فرهنگ غلط ترقه پرت کردن و ترقه در آتش انداختن تا کی و کجا ادامه خواهد یافت.
از خسارات مالی صحبتی نکردم، واقعا چقدر شیشه های منازل و خودروها به خاطر این ترقه های وحشتناک شکست، چه ارزشی دارد؟چه لدتی دارد؟ چه حاصلی؟ چه نتیجه ای؟ "نمی دانم"!!!خوشحال شدم که چند شبکه تلویزیونی به نیت شفای بیماران و سلامتی مدافعان سلامت، دعای توسل ، پخش کرد و چه کار زیبنده و درستی.
انشااله خداون سبحان ، عنایتی می کنند تا این ویروس ، رخت از این کشور و سایر مناطق دنیا برکند و به حاجت مومنان عزیزی که عاجزانه از خداوند متعال و ائمه اطهار (ع) خواستند که همه بیماران عزیز هر چه زودتر سلامتی خود را پیدا کنند و به آغوش خانواده های خود بر گردند، مستجاب شود و همراه با برگزاری دعای توسل برای همه پزشکان و پرستاران و کادر زحمتکش و فداکار بیمارستان ها و مراکز بهداشتی و درمانی از صمیم قلب ارزوی سلامتی کردیم و دعای خیر بدرقه راهشان ، که با چه تلاشی برای بیماران از جان خود مایه می گذارند.
حالا شما خود قضاوت کنید تفاوت های فرهنگی را، دانشمندانی که شبانه روز در تلاش برای کشف واکسن این ویروس خطرناک هستند تا جان انسان ها را نجات دهند و عده ای حتی نسبت به جان خود و دیگران هم هیچ گونه مسولیتی ندارند. قدری به فکر حقوق دیگران باشیم.(شاید ، فردا دیر باشد).
